سورهء « توبه » آن را قرائت مىنمود ولى با اين حال از قرآن بودن آن مورد اختلاف است . زيرا عده‌اى از علماى اهل سنت « بسم اللّه » را جزء قرآن نمىدانند و حتى به عقيدهء پيروان مالك خواندن آن در نمازهاى واجب قبل از سورهء حمد جز در موارد مخصوص مكروه مىباشد ولى عدهء ديگر از آنان « بسم اللّه » را جزئى از قرآن مىدانند . بايد توجه داشت كه اين اختلاف نظر تنها در ميان علماى اهل سنت است ، اما علما و دانشمندان شيعه متفقا و بدون اختلاف مىگويند : « بسم اللّه » به استثناى سورهء توبه جزء تمام سوره‌هاى قرآن مىباشد ، چنان كه در تفسير سورهء حمد در اين باره مشروحا بحث خواهيم نمود . ( 1 ) - 5 - تحريف با زياد كردن : اگر زيادتى در قرآن به وجود آيد به طورى كه حقيقت ، ماهيت و واقعيت قرآن را تغيير دهد و گفته شود كه قسمتى از قرآن موجود كلام خدا نيست ، اين گونه تغيير و زيادت نيز « تحريف » ناميده مىشود و تحريف بدين معنا اصلا راهى به قرآن نيافته است و بطلان آن در ميان تمام مسلمانان مسلم و از ضروريات و بديهيات مىباشد . 6 - تحريف با كم نمودن : يكى ديگر از معانى « تحريف » تنقيص و كم نمودن است ، بدين معنى كه بگوييم : قرآن موجود بر تمام آن چه از آسمان نازل شده است مشتمل نيست و قسمتى از آن در موقع تدوين و يا در دوران‌هاى بعدى از بين رفته است ؛ تحريف به اين معنى است كه در اينجا موضوع بحث ما مىباشد . راه يافتن اين گونه تحريف به قرآن مجيد مورد اختلاف است ، عدهء معدودى از علما آن را پذيرفته‌اند و اكثر علما آن را مردود مىدانند و ما نيز آن را شديدا مردود مىدانيم و خالى از حقيقت مىشناسيم .